این کتاب که نخستین بار در سال ۱۹۹۴ منتشر شد، به تحلیل تحولات ارضی، جنگلزدایی و جایگزینی مراتع، طرحهای استعماری و سکونتگزینی خودجوش در اواخر قرن بیستم میپردازد. «مرز جنگلی» با این رویکرد، تصویری کلی از منابع ذاتی زیستمحیطی و اجتماعی-اقتصادی ایالت رورایما، شمالیترین ایالت آمازون برزیل، ارائه میدهد. رورایما به دلیل وجود ساواناهای گسترده و جنگلهای متنوع، از اهمیت زیستمحیطی ویژهای برخوردار است – خانهی برخی از بزرگترین و متنوعترین گروههای بومیان سرخپوست. این ارزیابی انتقادی از ماهیت و سرعت پیشرفت کشاورزی در رورایما، طیف وسیعی از استراتژیهایی را بررسی میکند که برای مقابله با توسعه اجتنابناپذیر پیشنهاد شدهاند. با توجه به اینکه مناقشه بین حفظ محیط زیست طبیعی و توسعه، همچنان از مسائل اصلی برزیل است، این کتاب به همان اندازه که در زمان انتشار اولیه خود مرتبط بود، همچنان اهمیت دارد.
