این کتاب به بررسی چگونگی شکلگیری تالار خاستگاه انسانِ دیوید اچ. کُخ در موزهی ملی تاریخ طبیعی میپردازد. این تالار، به عنوان یکی از پربازدیدترین نمایشگاههای تکامل انسان در جهان و بزرگترینِ این نوع نمایشگاه در ایالات متحده، تأثیر بسزایی بر درک و دانش عمومی از تکامل انسان دارد. فصلهای کتاب به این موضوع میپردازند که این نمایشگاه چگونه ایجاد شد، از زمان افتتاح تاکنون چه تغییراتی کرده است و فعالیتهای آموزشی و اطلاعرسانی عمومی مرتبط با آن توسط اعضای برنامهی خاستگاه انسانِ اسمیتسونین چگونه انجام میپذیرد. نویسنده از اصطلاح «تابآوری انطباقی» برای توصیف مضمون اصلی نمایشگاه استفاده میکند: انطباق گونهی ما با محیطهای متغیر به عنوان ویژگی اصلی موفقیتمان، و همچنین برای اشاره به تابآوری ریچارد بی. پاتس در خلق دیدگاه خود برای این تالار. بخشهای مرتبط، شکلگیری این تالار را در بستر تاریخ دیرینمردمشناسی، سیاستهای تکامل و تغییرات آب و هوایی و مشارکتهای آفریقا قرار میدهند. این کتاب به ویژه برای پژوهشگران انسانشناسی و موزهداری و نیز تاریخ علم و ارتباطات علمی جالب خواهد بود.
