این کتاب انگارههای مرسوم عصر انسانمحور (Anthropocene) را به چالش میکشد و از «هیدروسن» (Hydrocene) یا عصر آب، دفاع میکند. این اثر، هیدروسن را به عنوان یک دوران مفهومیِ دگرگونکننده و نظریهای هنری ارائه میدهد که بر نقش محوری آب در بحران آبوهوایی و هنر معاصر تاکید دارد.
هیدروسن، یک تغییر هستیشناختی مرطوب در زیباییشناسی زیستمحیطی است که رویکرد ما به آب را بازتعریف میکند و از روشهای انسانمحور، نواستعماری و مخرب محیط زیست در ارتباط با آب فراتر میرود. آب، به عنوان اساسیترین عنصر، به طور فزایندهای سیاسی شده، مورد تهدید قرار گرفته و با بحران آبوهوایی به چالش کشیده شده است. در پاسخ به این وضعیت، کتاب *هیدروسن* شیوههای متمایزی را بیان و تجسم میبخشد که هنرمندان معاصر با آب ارتباط برقرار کرده و درگیر آن میشوند، و درسهای ارزشمندی را در جهت اقدام اقلیمی ارائه میدهد. این کتاب از طریق پنج مطالعه موردی جذاب در مورد مرداب، رودخانه، اقیانوس، مه و یخ، نظریههای علوم انسانی فمینیستی محیط زیست را با عملکرد هنرمندان آیندهنگرِ زیستمحیطی پیوند میدهد. با تمرکز بر آثار هنری مبتنی بر آب در مناطق نوردیک و اقیانوسیه، نشان میدهد که چگونه هنر میتواند پویاییهای تثبیتشدهی انسان-آب را مختل کند. هیدروسن با درگیر شدن با تفکر هیدروفمینیستی، مراقبتی و سیارهای، از دانش و عاملیت خود آب در جریان هنرِ گام نهادن به آبیها میآموزد.
*هیدروسن* به فوریت، قدرت دگرگونکنندهی هنرمندان آیندهنگرِ زیستمحیطی را در بازسازی روابط انسان-آب برجسته میکند. این کتاب در محل تلاقی هنر معاصر، نظریه هنری، دغدغههای اقلیمی و علوم انسانی محیط زیست، برای پژوهشگران، متصدیان هنری، هنرمندان، دانشجویان و کسانی که به دنبال بازنگری در ارتباط خود با آب و دفاع از عدالت اقلیمی در بحبوحه بحران مداوم آبِ طبیعی-فرهنگی هستند، ضروری است.
نسخه دسترسی آزاد این کتاب که در http://www.taylorfrancis.com در دسترس است، تحت مجوز Creative Commons Attribution-Non Commercial-No Derivatives (CC-BY-NC-ND) 4.0 ارائه شده است.
