*شهر سمی* با بررسی محلهٔ «بیویو-هانترز پوینت»، یک محلهٔ سیاهپوستنشین تاریخی در سان فرانسیسکو، نقدی بدیع از نجیبسازی سبز پساصنعتی ارائه میدهد. در حالی که شهرهای سراسر ایالات متحده، سواحل آلوده و کارخانههای متروکه را پاکسازی و به فضاهای جذاب طبیعت شهری و زندگی سبز تبدیل میکنند، ساکنان طبقه کارگر – که پیش از این با پیامدهای بیتوجهی دولت، خروج سرمایه شرکتها و آلودگی صنعتی زندگی میکردند – در همان لحظهای که این محلهها پاکسازی، سبز و احیا میشوند، با خطر آوارگی مواجه میشوند. لیندزی دیلون با جزئیات شرح میدهد که چگونه ساکنان «بیویو-هانترز پوینت» سالها برای پاکسازی مواد سمی و بازسازی شهری به عنوان یک فرآیند جبرانی مبارزه کردهاند و چگونه تلاشهای آنها با مبارزات دیرینه برای کنترل جامعه سیاهپوستان و خودمختاری آنها مرتبط است. او استدلال میکند که نژادپرستی زیستمحیطی بخشی از تاریخ طولانی آسیبهای ناشی از بردهداری و پیامدهای آن است و نتیجه میگیرد که عدالت زیستمحیطی را میتوان در چارچوب پروژه بزرگتری از جبران خسارت تصور کرد.
