توانایی برقراری ارتباط به صورت نوشتاری و حضوری برای یک دانشمند موفق حیاتی است. اما از آنجا که نوشتن اغلب در آموزش و تدریس علوم در درجه دوم اهمیت قرار دارد، نیاز مبرمی به راهنماهایی وجود دارد که به دانشمندان بیاموزد چگونه بهترین نحو ممکن تحقیقات خود را به مخاطبان عام و متخصص منتقل کنند. فن بیان علمی به دانشجویان و دانشمندان علوم، به طور یکسان، میآموزد که چگونه وضوح، اقناعکنندگی و قدرت انتقال کلام و تصاویر خود را بهبود بخشند.
در این راهنمای قابل توجه، جوزف ای. هارمون و آلن جی. گراس، سالها تجربه خود در هنر نویسندگی علمی را با هم ترکیب کردهاند تا نمونههای منتشر شده از چگونگی برقراری ارتباط توسط بهترین دانشمندان را تحلیل کنند. هر فصل، که به صورت موضوعی سازماندهی شده و حاوی اطلاعاتی درباره عناصر ساختاری و سبک ارتباطات علمی است، از الگوهای موفقیتها و شکستهای گذشته استفاده میکند تا به دانشجویان و دستاندرکاران نشان دهد که چگونه بهترین نحو ممکن دنیای چاپ، انتشارات آنلاین و ارائه شفاهی را مدیریت کنند.
«بیان میزان قدردانی من از این کتاب غیرممکن است؛ کتابی که هر جا نیاز به آموزش نویسندگی علمی احساس شود، با استقبال فراوان روبرو خواهد شد.» —پاتریک لوگان، دانشگاه رود آیلند
«به شکلی قدرتمند نشان میدهد که هیچ دانشمندی بدون خوب نوشتن نمیتواند به طور حرفهای دوام بیاورد… این کتاب وارد عرصه شلوغ کتابهای “چگونه” برای نویسندگان علمی میشود، اما به دلیل تحقیقات گسترده نویسندگان در زمینه ارتباطات علمی، که تاریخچه فکری و عملکردهای اجتماعی ویژگیهای خوب نوشتن را که نویسندگان علمی باید بر آنها مسلط شوند ارائه میدهد، به عنوان یک اثر منحصر به فرد ظاهر میشود.» —کارول ریوز، دانشگاه باتلر
