پس از مقدمهای بر مفاهیم همفرگشتی، نویسندگان رویکردهای تجربی و تطبیقی میزبان-انگل را برای آزمون فرضیههای همفرگشتی ترکیب میکنند تا تأثیر تعاملات بومشناختی و همسازشپذیری را بر الگوهای تنوع و همتنوعزایی در میان گونههای در حال تعامل بررسی کنند. انگلهای خارجی – مجموعهای متنوع از موجودات که از حشرات گیاهخوار روی گیاهان گرفته تا کرمهای پهن مونژن روی ماهیها و شپشهای پر بر روی پرندگان را شامل میشود – مدلهای قدرتمندی برای مطالعه همفرگشتی هستند زیرا به راحتی قابل مشاهده، علامتگذاری و شمارش هستند. از آنجایی که شپشهای روی پرندگان و پستانداران انگلهای دائمی هستند که کل چرخهی زندگی خود را بر روی بدن میزبان خود میگذرانند، به طور ایدهآل برای ایجاد یک نمای کلی ترکیبی از همفرگشتی مناسب هستند – و از این طریق، چارچوبی هیجانانگیز برای ادغام مفاهیم همسازشپذیری و همتنوعزایی ارائه میدهند.
