والاس هشت سال کاوش خود در آسیای جنوب شرقی را “حادثه اصلی و تعیینکننده” زندگیاش اعلام کرد. از آنجایی که سال ۲۰۱۹ مصادف است با صد و پنجاهمین سالگرد انتشار کتاب *مجمعالجزایر مالایا*، اثر برجسته والاس که شرح سفر حماسی اوست، این کتاب گروهی و مشارکتی مجموعهای بینرشتهای از نویسندگان را گرد هم میآورد تا زندگی قابل توجه و دستاوردهای علمی متنوع والاس را جشن بگیرند. والاس در چهارده سالگی مدرسه را ترک کرد و عمدتاً خودآموخته بود، کنجکاوی سیریناپذیر و اشتیاق به یادگیری او را در طول زندگی طولانیاش سرپا نگه داشت. پس از سالها کار به عنوان نقشهبردار و سازنده، در سال ۱۸۴۸ بریتانیا را ترک کرد تا به عنوان یک گردآورنده حرفهای تاریخ طبیعی در آمازون مشغول به کار شود، جایی که چهار سال را در آنجا گذراند. سپس، در سال ۱۸۵۴، راهی مجمعالجزایر مالایا شد. در این سفر بود که او نظریه انتخاب طبیعی را مشابه نظریهای که چارلز داروین در حال توسعه آن بود، بنا نهاد و این دو نفر مقالاتی را در این زمینه در سال ۱۸۵۸، حدود شانزده ماه قبل از انتشار *خاستگاه گونهها*ی داروین، به طور مشترک منتشر کردند.
اما همانطور که نویسندگان *همراه* نشان میدهند، این تکامل موازی در اندیشه، که بسیار مورد بحث قرار گرفته، تنها یک دوره در یک زندگی فکری خارقالعاده بود. هنگامی که والاس در سال ۱۸۶۲ به بریتانیا بازگشت، کار خود را با نوشتن در مورد طیف گستردهای از موضوعات، از مطالعات تکاملی و زیستجغرافیا گرفته تا معنویتگرایی و سوسیالیسم، آغاز کرد. *همراه آلفرد راسل والاس* چیزی شبیه به یک بررسی مجدد ضروری از وسعت کامل تفکر والاس ارائه میدهد—تلاشی برای توصیف نه تنها تاریخچه و وضعیت فعلی درک ما از کار او، بلکه پیامدهای آن برای آینده.
