نویسندگان این اثر، پس از تشریح دیدگاههای سنتز مدرن رشتههای تکاملی و شرح جزئیات توسعه روشهای کمی برای مستندسازی و تحلیل تنوع در میان مجموعههای فسیلی در دیرینهزیستشناسی، چالشهای شناسایی و تعریف گونهها از نمونههای فسیلی را بررسی کرده و راهحلهای بالقوهای ارائه میدهند. آنها با پرداختن به سرعت و نحوه گونهزایی در طول زمان، نشان میدهند که چگونه با تفسیر دقیق و یک مفهوم روشن از گونه، گونههای فسیلی میتوانند به اندازه کافی برای تجزیه و تحلیلهای معنادار دیرینهزیستشناسی قوی باشند. در واقع، آنها نشان میدهند که مفهوم گونه، اگر دقیقتر شود، میتواند انبوهی از اطلاعات را در مورد تعامل بین منشأ و انقراض گونهها، بین تغییرات آبوهوایی محلی و جهانی آشکار کرده و درک ما از تکامل حیات را به شدت تعمیق بخشد.
