جنت ورتسی در کتاب *«دیدن مانند یک مریخنورد»* ما را به پشت صحنه میبرد تا از کاری پرده بردارد که برای خلق دانش ما از مریخ انجام میشود. او نشان میدهد که هر عکسی که مریخنوردها میگیرند، باید پردازش، دستکاری و تفسیر شود – و همهی اینها *بعد* از آن اتفاق میافتد که اعضای تیم با یکدیگر بر سر اینکه اصلا باید از چه چیزی عکس بگیرند، مذاکره میکنند. روایت ورتسی از پروژهی الهامبخش و موفق مریخنوردها، علم را در عمل نشان میدهد؛ دنیایی که در آن پردازش دیجیتال، حقایق علمی را آشکار میکند، جایی که از تصاویر برای ایجاد توافق جمعی استفاده میشود و اعضای تیم رابطهای صمیمانه و عجیب با دستگاه حسی روباتی برقرار میکنند که میلیونها مایل دورتر قرار دارد. ورتسی در نهایت نشان میدهد که هر تصویری که توسط مریخنوردها گرفته میشود، صرفاً یک عکس از مریخ نیست – بلکه تصویری از تمام اعضای تیم مریخنوردها نیز هست.
