این کتاب با بهکارگیری رویکردی پدیدارشناختی و زمینهای، تجربههای متناقض متخصصان را در مورد دستور دادن و انجام فیزیکی اقدامات اجباری نسبت به بیماران آسیبپذیر بررسی میکند، در حالی که همزمان عضو یک جامعه دموکراتیک هستند که در آن خودمختاری یک ویژگی تعیینکننده است. نشان میدهد که چگونه متخصصانی که هم مجاز به استفاده از اجبار هستند و هم توسط مقامات برای انجام این کار مورد انتقاد قرار میگیرند، تحت تأثیر قرار میگیرند. نویسنده به این موضوع میپردازد که چه عواملی بر ملاحظات اخلاقیای که در درون و بین افراد متخصص در موقعیتهای پرفشار شامل استفاده از اجبار رخ میدهد، تأثیر میگذارند و چگونه تجربه استفاده از اجبار، خودفهمی متخصص را شکل میدهد و از این رو، به طور بالقوه بر فرایندهای تصمیمگیری آینده مربوط به استفاده از اقدامات اجباری تأثیر میگذارد. با انجام این کار، کتاب نگاهی به پشت درهای بسته «موسسات تام» ارائه میدهد که به قدرت روانپزشکی میپردازد و تا حدی آن را افشا میکند.
این کتاب یک بررسی غنی و زمینهای از عمل مراقبت بهداشت روان ارائه میدهد که برای دانشجویان، متخصصان و محققان روانپزشکی و همچنین رشتههای مرتبط مانند روانشناسی، مددکاری اجتماعی، پرستاری و جرمشناسی جذاب خواهد بود.
