اغلب به ما توصیه میشود که فقط به خودمان برای کسب قدرت، نیروی ذهنی و مثبتاندیشی تکیه کنیم. ثریا چمالی، «با وضوح همیشگی و ذهن نافذش» (ژان گوئررو، نویسندهی کتابِ «نفرتافروز»)، ما را به چالش میکشد تا این الگو – که مبتنی بر فرهنگ فردگرایی سمی است – را رد کرده و در عوض، از وابستگی متقابل خود بهره ببریم.
کتابِ «افسانهی تابآوری» با تکیه بر پژوهشهای جامع و مثالهای تکاندهنده از زندگی واقعی، یک الگوی فمینیستیِ «جاهطلبانه» (پابلیشرز ویکلی) از تابآوری را ارائه میدهد که بر پایهی اخلاق مراقبت، انعطافپذیری شناختی و تامین نیازهای مادی بنا شده است. او به شکلی قانعکننده استدلال میکند که وابستگی متقابل، مراقبت جمعی و پرورش روابط با یکدیگر و با زمین، کلیدهای سازگاری مثبت با ناملایمات و بحرانهای چندگانه هستند.
