دیگو انریکه لوندونو-پاردس در کتاب *هستیشناسی اجتماعی روانپریشی*، به بررسی چگونگی تفسیر و به کارگیری مفهوم دالِ نامِ پدر در نظریه لاکانی، به ویژه در زمینه کار با روانپریشی، میپردازد.
لوندونو چارچوبی منطقی را با بهرهگیری از آثار بدیو پیشنهاد میدهد و سپس سیر تحول تاریخی این مفهوم و پیامدهای آن را به عنوان یک ضرورت ساختاری برای هر کسی که سخن میگوید و در گفتمان شرکت میکند، دنبال میکند. کتاب با بررسی نظریه مجموعهها، گذار از هیچ به یک، از شیء به ابژه، که برای هر نمایش ضروری است، آغاز میشود. در ادامه، مسیری تاریخی را دنبال میکند و تکامل شکل و دالِ پدر را از ریشههای باستانی بینالنهرین تا دوران مدرن بررسی میکند و به تئاتر کلودل و فیلمهای برادران کوئن نیز اشاره میکند. در نهایت، هستیشناسی اجتماعی سرل را با گفتمانهای لاکان همسو میکند و روانپریشی را به عنوان نمونهای از قرار گرفتن در خارج از گفتمان، به ویژه هنگامی که نامِ پدر سلب شده باشد، برجسته میکند. مطالب موردی، راههای گوناگون تجلی روانپریشی را بدون شواهد بالینی مشخص، نشان میدهند.
این کتاب جامع برای متخصصان و پژوهشگران در حوزههای روانکاوی، فلسفه، علوم انسانی و تاریخ سلامت روان و معرفت، بسیار جالب خواهد بود.
