درمان رواندرمانشناختی افراد مبتلا به روانپریشی هم نادر و هم بحثبرانگیز است و دسترسی به مطالب بالینی در این زمینه محدود است. از آنجا که درمان مبتنی بر روانکاوی ماهیتی خصوصی دارد، “مشاهده” تعامل انسانی واقعی در فرآیند درمان تقریباً غیرممکن است. در حالی که کاتاتونیا یک اختلال نادر است، تلاشهای بسیاری برای فرضیهپردازی ساختار روانی نظری برای طیف اختلالاتی که روانپریشی نامیده میشوند، صورت گرفته است. درمانگران به ندرت از نتایج “موفقیتآمیز” درمانهای طولانی و غیرمعمول گزارش میدهند. در این کتاب، بخشی از درمان یک نوجوان کاتاتونیک بازسازی شده است، تلاشی در جهت ارائه آنچه از نظر بالینی قابل ارائه نیست. پس از گزارش موردی، که بخشی از تاریخچه درمانگر را نیز آشکار میکند، متخصصان بالینی برجسته تحلیلگر با گرایشهای نظری متفاوت، درک خود را به اشتراک میگذارند و درباره مطالب ارائه شده اظهار نظر میکنند.
این کتاب با دیدگاهی تازه به درمان روانکاوانه روانپریشی، برای روانکاوان، رواندرمانگران و متخصصان بالینی که در درمان روانپریشی فعالیت دارند، مطالعهای ضروری است.
