فصول این کتاب با لحنی صمیمی و معنوی، ضمن بررسی نیاز انسان به ارتباط، ستم را از دریچهی علوم اجتماعی، عصبشناسی و زیستشناسی به عنوان پدیدهای که در وجود ما جای دارد و میتواند نسل به نسل منتقل شود، مورد واکاوی قرار میدهد. سنت اِیمه، مفهوم “ردای اخلاقی” همزیست با سفیدی را زیر سوال میبرد و خوانندگان را تشویق میکند تا خود را از حرفهشان جدا کرده و به درمانگری انعطافپذیر و نه تدافعی تبدیل شوند. او رویکرد ضد-ستمگرانه را به عنوان رویکردی بالینی تعریف میکند که تاثیرات سیستماتیک، بین نسلی، اجتماعی-فرهنگی و سیاسی را بر زندگی افراد در نظر میگیرد و ارکان عمل ضد-ستمگرانه را به عنوان پیوستگی، وابستگی متقابل، کنجکاوی بی حد و حصر و آسیبپذیری معرفی میکند. این کتاب با فصلهایی که شامل تمرینهای تجربی و عملی برای استفاده با مراجعان و همچنین به تنهایی است، درمانگران را تشویق میکند تا فرآیند از یاد بردن ستمهای درونیشدهای که در وجودشان وجود دارد را طی کنند تا تبادل قدرت درمانی را تغییر داده و بهترین مراقبت ممکن را ارائه دهند.
این کتاب برای مددکاران اجتماعی بالینی در حال کار و آموزش، و همچنین برای رواندرمانگران، مشاوران، زوجدرمانگران و خانوادهدرمانگران و سایر متخصصان بهداشت روان، خواندنی ضروری است.
