خودشیفتگی: مقدمهای معاصر، مروری تاریخی بر این مفهوم بنیادین و کلیدی در تفکر روانکاوی ارائه میدهد.
ریچارد وود، با اشاره به آثار اریش فروم، هربرت روزنفلد، اتو کرنبرگ و هاینز کوهوت و دیگران، دیدگاهی انتقادی از چشمانداز نظری حاکم بر درک مفهوم خودشیفتگی ارائه میدهد. او سه شکل کلیدی خودشیفتگی را تشریح و بررسی میکند: خودشیفتگی شدید و بیمارگونه که میتواند منجر به رنج انسانی فراوان شود؛ خودشیفتگی که در طیف اختلال شخصیت خودشیفته قرار میگیرد؛ و اشکال سالم خودشیفتگی که برای رشد موفقیتآمیز فردی، فرهنگی و خلاقانه ضروری هستند.
وود با استفاده از نمونههای بالینی متعدد، به روانکاوان و روانشناسان در حال آموزش و همچنین متخصصان، در تشخیص، ارزیابی و درمان بیمارانی که دارای ویژگیهای شخصیتی خودشیفتگی هستند، کمک میکند. رویکرد جامع و عاری از اصطلاحات تخصصی او، دانشجویانی را که به دنبال یک بررسی جامع از خودشیفتگی هستند نیز پشتیبانی خواهد کرد.
