گروه-کاوی تشریح میکند که چگونه تحلیل گروهی بالینی میتواند خود را بهعنوان الگویی پیشرو برای رواندرمانی گروهی تثبیت کند.
زیگموند کارترود توضیح میدهد که چگونه تمرکز تحلیل گروهی و کاربردهای آن را میتوان با تأکید بیشتر بر فلسفه و روانشناسی خود گسترش داد. این کتاب به چهار بخش تقسیم میشود. بخش اول به بررسی مجدد ریشههای تاریخی تحلیل گروهی از طریق بنیانگذار آن، اس. اچ. فولکس میپردازد و بخش دوم نشان میدهد که چگونه حوزههای تکامل، احساسات اولیه، دلبستگی، ذهنخوانی، نظریه شخصیت و اختلالات شخصیت را میتوان با تحلیل گروهی ادغام کرد. بخش سوم به توسعه فلسفه خود میپردازد که شامل خودِ گروهی است که «ما-بودنِ» گروهها را توضیح میدهد، و بخش چهارم نشان میدهد که چگونه این مفاهیم میتوانند از طریق مجموعهای از تصاویر بالینی که به چالشهای اصلی پیش روی درمانگر میپردازند، به عملکرد تحلیل گروهی کمک کنند.
گروه-کاوی: ترکیبی مدرن، خواندنی ضروری برای تمام رواندرمانگران گروهی در حال کار و آموزش است. همچنین برای دانشجویان رواندرمانی تحلیلی گروهی جذاب خواهد بود.
