جابجایی بین حالات ذهنی در زمان، بنیادیترین بخش کار با تروما و روانکاوی است. ادغام تجربههای آسیبزایی که منشعب شده و در حالات ناخودآگاه “بیزمان” حافظهی ضمنی نگهداری میشوند، جنبهی ضروری التیام روانی است. آشنایی با درک شمنهای آند از تجربهی بیزمان و نیز آموختن روشهای “به زمین نشاندن” آگاهانهی این تجربهها توسط آنان، میتواند مسیری را ارائه دهد که از طریق آن روانکاوی و رواندرمانی میتوانند فرایند درمانی را تعمیق بخشیده و حالات جدیدی از آگاهی را بگشایند. نظریههای توسعهیافته در فیزیک کوانتوم برای موازیسازی تجربهی شمنها و توصیف فرایند تحلیلی، گنجانده شدهاند.
این اثر روشنگرانه که توسط یک متخصص برجسته در این زمینه نوشته شده است، برای روانشناسان تحلیلی کارآموز و حرفهای و همچنین هر متخصص علاقهمند به حل و فصل تروما در یک محیط رواندرمانی، جذاب خواهد بود.
