این کتاب به معرفی ArTA، روشی مبتنی بر شواهد برای مشاهده و ارزیابی در هنردرمانی، میپردازد. این روش نوین بر این باور است که فرآیند خلق اثر هنری و خود اثر هنری با جنبههایی از سلامت روان مرتبط هستند. نتایج تحقیقات نویسنده نشان میدهد که الگوهای مشاهدهشده در تعامل با مواد، تجربهی مواد و ترکیبهای خاص عناصر بصری اثر هنری، تعادل بین تفکر و احساس و همچنین سازگاری مراجع را آشکار میسازد. این کتاب، که به چهار بخش تقسیم شده است، این پژوهش، نظریه و کاربرد روش ArTA را با استفاده از مثالها و تاریخچههای موردی و همچنین چارچوبهای روشن که راهنمایی در مشاهده و ارزیابی هنردرمانی ارائه میدهند، شرح میدهد. این کتاب مسیری را برای تدوین اهداف درمانی و طراحی مداخلات درمانی مناسب ارائه میکند. این متدولوژی، که برای دانشجویان هنردرمانی و هنردرمانگران فعال در این حوزه در نظر گرفته شده است، خوانندگان را به چالش میکشد تا در رابطهی بین تعامل مراجع با مواد هنری و سلامت روان او تجدید نظر کنند.
