سیویتارزه با آغاز از نوشتههای فروید و بایون، به بررسی این موضوع میپردازد که چگونه جهانهای درونی و بیرونی ما ممکن است تحت تأثیر تکبر، چه تکبر خودمان و چه تکبر دیگران، شکل بگیرند. نویسنده بر این باور است که بخش عمدهای از رنجهای روانی را میتوان با عدمشناخت توضیح داد؛ عدمشناخت نیازها و خواستههای خودمان یا نیازها و خواستههای دیگران. میتوان استدلال کرد که تکبر نشانهای از فقدان شناخت متقابل و خود مانعی جدی بر سر راه رشد روانی است. این کتاب گفتگویی بینرشتهای میان روانکاوی، ادبیات و فلسفه است که دیدگاهی غیر تقلیلی از تکبر ارائه میدهد تا رنجهای روانی پنهان در آن را آشکار سازد.
کتاب *در باب تکبر* با اتکا به پایههای روانکاوانه گسترده، برای روانکاوان، رواندرمانگران، پژوهشگران علوم انسانی و هر کسی که مایل به گسترش درک خود از تکبر در کار بالینی و فراتر از آن است، خواندنی ضروری خواهد بود.
