این کتاب با این استدلال که ورود دغدغههای زیستمحیطی به اتاق درمان حیاتی است، خواستار تغییر از سوی نهادهای نظارتی، موسسات آموزشی و درمانگران است. این کتاب شامل تفکرات و تحقیقات بدیع توسط متخصصانی از دیدگاههای مختلف، از جمله روانپویشی، اکوسیستمی و یکپارچهنگر است. همچنین به بررسی این موضوع میپردازد که چگونه شیوهها و روشهای کاری مختلف ما باید با بحرانهای زیستمحیطی سازگار شوند تا کاربردی باشند. این کتاب شامل صداهایی از افرادی است که درمانگر نیستند و تجربیات خود را، از جمله دیدگاهشان دربارهی نقش درمان، بیان میکنند. فصلها به موضوعاتی از علم آبوهوا، از جمله اثرات عاطفی و روانی فروپاشی آبوهوایی، اخلاق حرفهای و درک سیستمی گستردهتر از رویکردهای درمانی کنونی میپردازند. همچنین، پیامدهای مبتنی بر عمل برای تبدیل شدن به یک درمانگر آگاه به آبوهوا، رویکردهای بومروانی-اجتماعی و پیوندهای ناگسستنی بین بحرانهای آبوهوایی و نژادپرستی، استعمار و بیعدالتی اجتماعی مورد بحث قرار میگیرند.
کتاب *درمانگر بودن در عصر فروپاشی آبوهوایی* درمانگران و متخصصان بهداشت روان را در گسترهی وسیعی از روشها قادر میسازد تا با افکار و احساسات خود در مورد فروپاشی آبوهوایی درگیر شوند و در نظر بگیرند که چگونه این موضوع هم جنبههایی از کار درمانی آنها را تغییر میدهد و هم تقویت میکند.
