با وجود پیشرفتهای چشمگیری که تاکنون حاصل شده، ارتباط بین ارکان پایداری زیستمحیطی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) بهویژه در زمینهی شرکتهایی که در حوزهی هیدروژن برای کربنزدایی سرمایهگذاری میکنند، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در واقع، هیدروژن همچون محور اساسی، نوآوریهای مهندسی، توجیه اقتصادی و تصمیمات استراتژیک کسبوکار را به یکدیگر پیوند میدهد. نقش چندوجهی آن، اهمیت هیدروژن را در مواجهه با چالشهای معاصر، پیشبرد نوآوری و شکلدهی به آیندهای پایدار از طریق سیستم حسابداری، برجسته میکند.
این کتاب به واکاوی پیچیدگیهای شیوههای کنترل کربن میپردازد و دیدگاههایی را در مورد ابعاد مالی، عملیاتی و پایداری ارائه میدهد. این کتاب از چالشهای گذار به پایداری و پذیرش فناوری برای استفاده از منابع تجدیدپذیر گرفته تا افشای شیوههای کربنزدایی، نقش حیاتی ابزارهای حسابداری و چارچوبهای قانونی بینالمللی مانند دستور کار ۲۰۳۰ سازمان ملل متحد، پیمان سبز اتحادیه اروپا و توافقنامه پاریس را به عنوان مسئولیت جمعی سازمانی در شکلدهی به آیندهای پایدار مورد بررسی قرار میدهد.
این کتاب با بهکارگیری نظریههای ذینفعان، مباشرت، مشروعیت، نهادی و وابستگی به منابع، شکافهای موجود در تحقیقات دانشگاهی را پر میکند و دیدگاهی نو در مورد کربنزدایی در بخش هیدروژن ارائه میدهد. روششناسی کیفی این کتاب، دیدگاهی یکپارچه از استراتژیها تا پیادهسازی ارائه میدهد و شرکتها را در جهت مشارکت در هدف بیطرفی کربن در اقتصاد هیدروژنی و در عین حال، اطمینان از پاسخگویی در قبال اقدامات، رفتار و گزارشدهی پایداریشان، هدایت میکند.
