اردک لنگ نیست: ده پیشبینی اکونومیست برای سال پرتلاطم ۲۰۲۷
مروری بر ده پیشبینی اکونومیست در «جهان پیشِرو ۲۰۲۷»؛ از آمریکای پس از ترامپ و خطر سقوط هوش مصنوعی تا تایوان، لوپن و ارزانترشدن سفرهای فضایی.

هر نوامبر، اکونومیست میکوشد گوشهای از آینده را ببیند. ویژهنامهٔ امسال، «جهان پیشِرو ۲۰۲۷»، در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ رونمایی شد؛ در شمارهٔ هفتگی مورخ ۲۱ نوامبر و در نسخهٔ مستقل دکهای از ۲۶ نوامبر عرضه میشود. تام استندج، دبیر سالانهٔ این مجموعه، قطعیتی وعده نمیدهد؛ بلکه ده گمانه دربارهٔ سال پیشرو مطرح میکند.
مطالب معرفی نشریه میگویند شوکهای سیاسی و مالی محتملاند و آشفتگیهای مرتبط با هوش مصنوعی تقریباً اجتنابناپذیر به نظر میرسند. در کنار پیشبینیهای خبرنگاران، مقالههایی از مهمانان آمده است؛ از جمله تاکایچی سانائه، نخستوزیر ژاپن، الکساندر اشتوب، رئیسجمهور فنلاند، جک کلارک، همبنیانگذار آنتروپیک، و فاتح بیرول از آژانس بینالمللی انرژی.
آنچه در ادامه میآید مروری بر ده محور است. اینها پیشبینیهای اکونومیستاند، نه واقعیتهای اثباتشده.
۱. دوران پساترامپ آغاز میشود؛ اما آرام نه
استندج استدلال میکند دوران پساترامپ از همین حالا آغاز شده، اما نباید انتظار محوشدنی آرام را داشت. به تعبیر او، رئیسجمهور «اردک لنگ نخواهد بود؛ بیشتر شبیه پرندهای خشمگین و ویرانگر خواهد بود».
به باور مجله، رقابت برای جانشینی دونالد ترامپ همزمان با تلاش او برای حفظ نفوذ و شکلدادن به میراثش آغاز میشود. استندج کاخ سفیدی تهاجمیتر و دمدمیمزاجتر را پیشبینی میکند؛ بهویژه اگر دموکراتها کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست بگیرند: فرمانهای اجرایی بیشتر، کشمکشهای حقوقی، تغییر ناگهانی نام مکانها، پروژههای ساختمانی پرطمطراق و ماجراجوییهای نظامی. باقی جهان کمکم خواهد پرسید آمریکا پس از ترامپ چه شکلی خواهد داشت.
۲. پسلرزههای جنگ ایران
در این پیشبینی، پیامدهای جنگ به منطقهٔ درگیری محدود نمیماند. اکونومیست میگوید جنگ سیاست خاورمیانه را از نو شکل میدهد، مسیرهای انرژی را تغییر میدهد و امنیت غذایی را به خطر میاندازد؛ آن هم در شرایطی که کود شیمیایی از همین حالا کمیاب است. استندج از احتمال اِلنینوی فوقالعاده شدید نیز نگران است؛ پدیدهای که در کنار کمبودها میتواند منابع غذایی میلیونها نفر را تهدید کند.
مجله همچنین ارزیابی راهبردی تیرهای دارد: دوستان واشنگتن اعتمادشان را به آن از دست دادهاند و دشمنانش دیگر از آن نمیترسند.
۳. سالی دیگر با گرمای بیسابقه و حرکت بهسوی انرژیهای تجدیدپذیر
اکونومیست انتظار دارد سال ۲۰۲۷ خشکسالیها، آتشسوزیهای جنگلی و موجهای گرمای بیشتری به همراه داشته باشد و احتمالاً رکورد دیگری در گرمای جهانی ثبت شود. بخش غافلگیرکنندهٔ پیشبینی به دونالد ترامپ مربوط است: مجله میگوید او، برخلاف موضعش در سیاست اقلیمی، ناخواسته به مؤثرترین حامی جهانی انرژیهای تجدیدپذیر تبدیل شده است.
استدلال، کاربردی است: انرژی پاک فقط پاسخی به گرمشدن سیاره نیست؛ راهی هم هست تا کشورها خود را از نوسانهای بازار جهانی سوخت مصونتر کنند.
۴. واکنش منفی به هوش مصنوعی و خطر سقوط
هوش مصنوعی موضوعی است که اکونومیست کمتر از همه حاضر است آن را حاشیهای بداند. نشریه انتظار دارد واکنش منفی به شرکتهای بزرگ فناوری شدت بگیرد و میگوید آشفتگی مرتبط با هوش مصنوعی تقریباً قطعی است. به هشدار مجله، هرچه شرکتهای هوش مصنوعی از راه سازوکارهای پیچیده و کمشفافیت مالی بدهی بیشتری انباشته کنند، خطر سقوط افزایش مییابد.
مجله نگرانیها دربارهٔ خطرهای سیاسی، مالی و سایبری هوش مصنوعی را با افزایش تواناییهای این فناوری موجه میداند؛ اما بحثبرانگیزتر آنکه ترسها دربارهٔ مشاغل و محیطزیست را بیشازحد بزرگشده میخواند. پیشبینی کمتر به این میپردازد که ابزارها کار میکنند یا نه و بیشتر میپرسد گسترش آنها چگونه تأمین مالی میشود.
۵. راست پوپولیست اروپا و آزمون فرانسه
از نگاه اکونومیست، پرسش بزرگ اروپا این است که آیا رأیدهندگان فرانسوی مارین لوپن را رئیسجمهور بعدی خود انتخاب میکنند یا نه. استندج چنین احتمالی را «زلزلهای سیاسی» در اتحادیهٔ اروپا خوانده است.
به باور مجله، پیروزی لوپن شراکت فرانسه و آلمان را که در قلب اتحادیهٔ اروپا قرار دارد مختل میکند و نگرانیها دربارهٔ وضعیت مالی عمومی فرانسه را افزایش میدهد؛ وضعیتی شکننده و بهشدت بدهکار که سرمایهگذاران اوراق قرضه نیز نگران آناند. پیامد نتیجه، بهزعم مجله، بسیار فراتر از پاریس احساس خواهد شد.
۶. بازار اوراق قرضه صبرش را از دست میدهد
فرانسه، در این روایت، نمونهای از مسئلهای گستردهتر است. اکونومیست میگوید بسیاری از کشورهای ثروتمند بیش از توان پایدارشان هزینه میکنند و بهرهای که وامدهندگان مطالبه میکنند رو به افزایش است. هشدار مجله صریح است: این وضعیت پایدار نیست و جایی سرانجام گسستی رخ خواهد داد.
دولتهایی که به استقراض ارزان عادت کردهاند ممکن است در سال ۲۰۲۷ با بازاری کمگذشتتر روبهرو شوند و نخستین شکاف جدی تقریباً در هر نقطهای از جهان ثروتمند پدیدار شود.
۷. سالی خطرناک برای تایوان
اکونومیست سال ۲۰۲۷ را لحظهای خطرناک برای تایوان توصیف میکند. گفته میشود شی جینپینگ آن سال را مهلت آمادهبودن نیروهای مسلح چین برای تصرف جزیره تعیین کرده است؛ ادعایی که مجله آن را شایعهای گزارش میکند، نه فرمانی تأییدشده برای حمله.
به استدلال مجله، جنگ به شیوههایی تغییر کرده که به قدرتهای کوچکتر کمک میکند در برابر قدرتهای بزرگتر مقاومت کنند؛ چنانکه در اوکراین و ایران دیده شده است. پرسش این است که آیا این تغییر محاسبات پکن را دگرگون میکند یا نه. این پیشبینی از حملهٔ قطعی در ۲۰۲۷ نمیگوید؛ بلکه سالی را ترسیم میکند که آمادگیها در میدان نبردی پیچیدهتر به آزمون گذاشته میشوند.
۸. اثر اوزمپیک به خیابانهای خرید میرسد
از نظر اکونومیست، داروهای کاهش وزن دیگر فقط موضوعی پزشکی نیستند. انتظار میرود داروهایی مانند اوزمپیک بر خرید مردم اثر بگذارند: مجله گمان میکند کسانی که وزن کم کردهاند بیشتر برای لباس، لوازم آرایشی و تناسب اندام هزینه کنند.
این پیشبینی میافزاید که آثار ظاهراً ضدپیری همین داروها، علاقهٔ شرکتهای داروسازی به درمانهای افزایش طول عمر را دوباره برانگیخته است. اگر این گمانه درست باشد، گروهی از داروها بیسروصدا هم بازارهای مصرفی و هم بودجههای پژوهشی را دگرگون خواهند کرد.
۹. فضا ارزانتر میشود و کمی از غرابتش کم میشود
هزینهٔ پرتاب، محور این موضوع است. اکونومیست انتظار دارد استارشیپِ اسپیسایکس در سال ۲۰۲۷ پرتابهای منظم ماهواره را آغاز کند و نخستین ایستگاه فضایی با بهرهبرداری خصوصی نیز به فضا برود. به گفتهٔ مجله، پس از آغاز این دو روند، ایدهٔ قرار دادن مراکز داده در مدار دیگر آنقدرها دور از ذهن نخواهد بود.
۱۰. هالیوود بهدنبال بازراهاندازی
اکونومیست به هالیوود هم میپردازد. مجموعههای بزرگ، از جمله جنگ ستارگان، تلاش خواهند کرد مخاطبان تازهای جذب کنند. همزمان، موفقیت فیلمهای کمهزینهای که یوتیوبرها ساختهاند پرسشی جدی پیش میکشد: آیا بینندگان واقعاً چیز متفاوتی از آنچه استودیوها مدام عرضه میکنند میخواهند؟
شاید مخاطبان واقعاً چیز تازهای بخواهند. بااینحال، مجله استدلال میکند جنگ ستارگان در سال ۲۰۲۷ میتواند بهشکلی نامعمول امروزی به نظر برسد: با تصویری از غولی نظامی که به دست جنگافزارهای ارزان و چابک به زانو درمیآید و ماشینهای خودمختاری که هدفهای خود را دنبال میکنند.
این پیشبینیها برای خوانندگان چه معنایی دارد؟
این فهرست را همچون دریچهای برای نگاهکردن ببینید، نه نقشهای قطعی از آینده. «جهان پیشِرو» استدلالی دربارهٔ این است که باید به کجا توجه کرد، نه وعدهای دربارهٔ آنچه حتماً رخ خواهد داد.
برای دنبالکنندگان سیاست، خط اصلی داستان آمریکایی است که حتی وقتی مردم تصور دوران پس از ترامپ را آغاز میکنند، همچنان بیثباتکننده باقی میماند؛ و اروپایی که ممکن است با انتخاب بعدی رئیسجمهور فرانسه تکان بخورد. برای ناظران بازارها، دو نقطهٔ فشار برجستهاند: بدهی کمشفافیت پشت رونق هوش مصنوعی و افزایش هزینهٔ استقراض دولتها در جهان ثروتمند. زندگی روزمره نیز ممکن است از موضوعاتی آرامتر تأثیر بگیرد: سالی دیگر از گرمای شدید، ناامنی منابع غذایی و انرژی، و تغییر عادتهای مصرفی بر اثر داروهای کاهش وزن.
نقشهای برای توجه، نه حکمی قطعی
مقالههای کامل در economist.com در دسترساند.


